Belki De Sensin!

Belki De Sensin ile ablam sayesinde tanıştım. Gittiği girişimcilik kursunda Aykut’la, dolayısıyla bu proje ile tanıştık. Ablam gel beraber donör olalım dediğinde korkularım ve yanlış bilgilerim yüzünden olmaz ben yapamam dedim. Kendi kendimi ikna edebilmek için de araştırma yapmaya başladım. Bütün bir gün boyunca nasıl olur ne yapmam gerek vs her şeyi araştırmaya çalıştım. Bildiklerimin birçoğu yanlışmış, sandığım kadar acılı bir süreç olmasına gerek yokmuş ama benim gibi aşı bile olduğunda bayılan bir insan için yine de fazlaydı tüm bunlar. Çocuklara olan zaafım herkes tarafından bilinir sanırım bu yüzden en çok o çocuklar geldi gözümün önüne. Ben korkuyorum diye kan veremezken onlar nasıl korkularla baş etmek zorunda kalıyorlar diye düşündüm. Bu dünyada insanlık adına ne yaptım? Koca bir hiç! Hiç bir şey icat etmedim, kimsenin hayatını kolaylaştırmadım, hiç bir şey keşfetmedim, yani düşünüldüğünde şu dünyada tükettiğim oksijenin hakkını verecek tek  bir şey bile yapamadım. O zaman Belki De Ben olurum diyerek en yakın Kan Merkezi'nin yolunu tuttum, beş dakika süren bir işlemden sonra ben de donör oldum.  

Bütün bunları neden anlattım aman ne iyi yapmışsın diyerek sırtımı sıvazlamanız için mi tabi ki hayır. Donör olursunuz veya olmazsınız orası sizin inisiyatifinize kalmış ama en azından bilgi edinmek için okuyun. Belki sizin de yanlış bildiğiniz bir şeyler vardır, cesaret gelir ya da donör olmak isteyen biri ile karşılaştığınızda yanlış bildiklerinizle gözünü korkutup vazgeçmesine sebep olmazsınız. En önemlisi korkuyorum diyerek küçük bir canın korkularının gerçeğe dönüşmesine sebep olduğunuzu bir düşünün.